ტარიფები სენტ-პეტერბურგში ფოლადის მილების მწარმოებლისთვის შემობრუნებას ნიშნავს.

დასაწყისში საკმაო ღრუბლიანობა. დღის ბოლოს ღრუბლიანობა ოდნავ შემცირდება. მაქსიმალური ტემპერატურა 27°C. ქარი ჩრდილო-დასავლეთის მიმართულებით 8-10 მილი/სთ სიჩქარით.

კაცი დგას ფოლადის მილების შეკვრაზე ფოლადის ნაწარმის საწყობში იანძის მდინარის გასწვრივ, სამხრეთ-დასავლეთ ჩინეთის ჩონცინის მუნიციპალიტეტში, 2014 წელს.

„ტრინიტი პროდაქტსის“ 170 თანამშრომელმა ამ კვირაში კარგი ამბავი გაიგო: ისინი წელს მოგების განაწილებიდან 5000 დოლარზე მეტს გამოიმუშავებენ.

ეს გასული წლის 1,100 დოლართან შედარებით მეტია და მკვეთრად გაუმჯობესებულია 2015, 2016 და 2017 წლებთან შედარებით, როდესაც ფოლადის მილების მწარმოებელს გადახდების განსახორციელებლად საკმარისი შემოსავალი არ ჰქონდა.

კომპანიის პრეზიდენტის, რობერტ გრიგსის თქმით, განსხვავება ისაა, რომ პრეზიდენტ დონალდ ტრამპის მიერ დაწესებულმა ტარიფებმა, ანტიდემპინგური გადაწყვეტილებების სერიასთან ერთად, მილების წარმოება კვლავ კარგ ბიზნესად აქცია.

სენტ-ჩარლზში მდებარე „ტრინიტის“ მილების ქარხანა გასულ კვირას წყალდიდობის გამო დაიხურა, თუმცა გრიგსი ვარაუდობს, რომ ის ამ კვირაში ამოქმედდება და ქვეყნის მასშტაბით პორტებისთვის, ნავთობის საბადოებისა და სამშენებლო პროექტებისთვის დიდი დიამეტრის მილებს დაამზადებს. „ტრინიტი“ ასევე მართავს მისურის შტატის ქალაქ ო’ფელონში მდებარე მილების გადამამუშავებელ ქარხანას.

2016 და 2017 წლებში Trinity-მ ჩინეთიდან მილების დიდი შეკვეთების სერია წააგო, რომლებიც, გრიგსის თქმით, იმაზე ნაკლებ ფასად იყიდებოდა, ვიდრე ის მილის დასამზადებლად ნედლეულ ფოლადში გადაიხდიდა. ნიუ-იორკის Holland Tunnel-ის პროექტზე მან წააგო კომპანიასთან, რომელიც ჩინეთში წარმოებული ფოლადის ხვეულებისგან თურქეთში დამზადებულ მილებს ყიდიდა.

„ტრინიტის“ რკინიგზის ობიექტი პენსილვანიაში, გვირაბიდან 90 მილის დაშორებით მდებარეობს, თუმცა მას არ შეეძლო კონკურენცია გაეწია ფოლადთან, რომელიც მსოფლიოს გარშემო გზის ორ მესამედს გადიოდა. „ჩვენ დაბალფასიანი ადგილობრივი მწარმოებელი ვიყავით და ეს ტენდერი 12%-ით წავაგეთ“, იხსენებს გრიგსი. „იმ დროს ჩვენ ვერც ერთი ასეთი დიდი პროექტი ვერ განვახორციელეთ“.

„ტრინიტიმ“ 8 მილიონი დოლარის ღირებულების კაპიტალური პროექტები ეკონომიკური კრიზისის პერიოდში შეაჩერა და 401(k)-ის ოდენობა შეამცირა, თუმცა, გრიგსის თქმით, ყველაზე ცუდი ის იყო, რომ თანამშრომლების იმედგაცრუება მოუწიათ. „ტრინიტი“ ღია წიგნის მენეჯმენტს იყენებს, თანამშრომლებს ყოველთვიურად უზიარებს ფინანსურ ანგარიშებს და ასევე კარგ წლებში მათთან ერთად უზიარებს მოგებას.

„მრცხვენია ჩემი თანამშრომლების წინაშე წარსდგომის, როცა ისინი შრომისმოყვარეები არიან და მიწევს ვუთხრა: „ბიჭებო, ჩვენ საკმარის მოგებას არ ვიღებთ“, - ამბობს გრიგსი.

აშშ-ის ფოლადის ინდუსტრია აცხადებს, რომ პრობლემა ჩინეთში ჭარბი სიმძლავრე იყო და არის. ეკონომიკური თანამშრომლობისა და განვითარების ორგანიზაცია გამოთვლის, რომ მსოფლიოს ქარხნებს შეუძლიათ 561 მილიონი ტონით მეტი ფოლადის წარმოება, ვიდრე მომხმარებლებს სჭირდებათ და ამ სიჭარბის დიდი ნაწილი მაშინ შეიქმნა, როდესაც ჩინეთმა 2006-დან 2015 წლამდე ფოლადის წარმოების სიმძლავრე გააორმაგა.

გრიგსის თქმით, წარსულში სავაჭრო საკითხებზე დიდად არ ღელავდა, მაგრამ როდესაც უცხოური ფოლადის სიჭარბემ მისი ბიზნესისთვის ზიანის მიყენება დაიწყო, მან ბრძოლის დაწყება გადაწყვიტა. ტრინიტი შეუერთდა მილების მწარმოებელთა ჯგუფს, რომლებმაც ჩინეთის და კიდევ ხუთი ქვეყნის წინააღმდეგ სავაჭრო საჩივრები შეიტანეს.

აპრილში, ვაჭრობის დეპარტამენტმა მიიღო გადაწყვეტილება, რომ დიდი დიამეტრის ჩინური მილების იმპორტიორებს 337%-იანი სადამსჯელო გადასახადი უნდა გადაეხადათ. მან ასევე დააწესა გადასახადი კანადიდან, საბერძნეთიდან, ინდოეთიდან, სამხრეთ კორეიდან და თურქეთიდან იმპორტირებული მილებზე.

ამ გადასახადებმა, ტრამპის მიერ გასულ წელს იმპორტირებული ფოლადის უმეტეს ნაწილზე დაწესებულ 25%-იან ტარიფთან ერთად, შეცვალა სიტუაცია ისეთი მწარმოებლებისთვის, როგორიცაა Trinity. „ჩვენ საუკეთესო პოზიციაში ვართ, რაც კი ათწლეულის განმავლობაში მინახავს“, - თქვა გრიგსმა.

ტარიფებს აშშ-ის ეკონომიკისთვის თავისი ფასი აქვს. ნიუ-იორკის ფედერალური სარეზერვო ბანკის, პრინსტონის უნივერსიტეტისა და კოლუმბიის უნივერსიტეტის ეკონომისტების მიერ ჩატარებული ერთი კვლევის თანახმად, ტრამპის ტარიფები მომხმარებლებსა და ბიზნესებს ყოველთვიურად 3 მილიარდი დოლარის დამატებითი გადასახადების და 1.4 მილიარდი დოლარის დანაკარგის ზარალს აყენებს.

თუმცა, გრიგსი ამტკიცებს, რომ მთავრობამ უნდა დაიცვას ამერიკელი მწარმოებლები არაკეთილსინდისიერი, სუბსიდირებული კონკურენციისგან. იყო დრო, როდესაც ის ეჭვქვეშ აყენებდა თავის გონიერებას 2007 წელს სენტ-ჩარლზის ქარხნის გასახსნელად 10 მილიონი დოლარის და მას შემდეგ მისი გაფართოებისთვის კიდევ მილიონობით დოლარის ინვესტიციის გამო.

მისი თქმით, წლის ბოლოს მოგების დიდი ჩეკების გაცემის შესაძლებლობა ყველაფერს ღირებულს გახდის.